پلاستیک هم سبز است

انقلاب صنعتی نقطه عطفی در چیزی بود که ما عموماً آن را می‌نامیم'پیش رفتن'. این خبر آغاز اتوماسیون، خطوط تولید، تولید انبوه، مصرف انبوه و همچنین آلودگی هوا، آب و به طور کلی محیط زیست بود. بیش از دو قرن از'آلوده کننده' با نرخ های فزاینده بالاتر بدون آگاهی کامل از آن. خوشبختانه، این روزها پایداری کسب و کار یک مد نیست، بلکه تعهدی است که همه صنایع باید مسئولیت پذیرتر باشند، بدون اینکه پیشرفت یا رشد اقتصادی را به خطر بیندازند. و اگرچه درست است که بسیاری از ما در سال‌های اخیر خستگی ناپذیر برای رسیدن به این هدف تلاش کرده‌ایم، هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن باقی مانده است.

به عنوان مثال در صنایع غذایی روند افزایشی وجود دارد—با توجه به تقاضای مصرف کننده، که امروزه بسیار آگاه تر و مسئولیت پذیرتر است—معرفی روش‌های تولید اکولوژیک، توزیع نزدیک به منظور جلوگیری از انتشار غیر ضروری،'سبز' بازاریابی و مدیریت کارآمد زباله با این حال، به ندرت در نظر گرفته می‌شود که همه شرکت‌های فرعی در زنجیره تامین نیز یک عنصر حیاتی در سفر به سمت پایداری هستند. اینجاست که واضح‌ترین جنبه‌ها مطرح می‌شوند: معرفی حمل‌ونقل سبزتر، استفاده از سوخت‌های پاک مانند برق و کاهش سفرهای خالی برای افزایش بهره‌وری انرژی. اما سایر متغیرها نیز مانند مدیریت بار در داخل وسیله نقلیه، می توانند تفاوت ایجاد کنند، و همینطور استفاده از بسته بندی قابل استفاده مجدد برای حمل و نقل.

شیشه عاشق پلاستیک است

شیشه درجه غذایی، بخشی که در دهه گذشته بی وقفه در حال رشد بوده و به پایداری و اقتصاد دایره ای متعهد بوده است، از جمله مواردی است که بیشترین ابتکارات را از داخل و خارج صنعت در ارتباط با مسئولیت زیست محیطی در اینجا منظور ما حمل و نقل از کارخانه های شیشه به کارخانه های بطری سازی و بعداً به نقاط فروش است. این به سیستم های بسته بندی برای حمل و نقل نیاز دارد (مانند لایه لایه ها و کلاهک ها/قاب های بالایی) که به طور سنتی از مقوا یا پلاستیک ساخته شده اند. به نظر شما کدام یک از نظر زیست محیطی کارآمدتر است؟ ممکن است تعجب کنید: پاسخ پلاستیک قابل استفاده مجدد و قابل بازیافت است، که علاوه بر این، پرکاربردترین و ترجیح داده شده ترین ماده برای این استفاده در حال حاضر است.

مسلماً، پلاستیک ممکن است چیزی شبیه به a داشته باشد'نام بد' از نظر پایداری، زیرا اکثر زباله‌های غیرقابل تجزیه زیستی که دریاها و رودخانه‌ها را آلوده می‌کنند، در حال حاضر از پلاستیک ساخته شده‌اند. که'چرا مهم است که قابل بازیافت باشد (با استفاده از پلاستیک هایی که از قبل وجود دارد و نمی توانیم به طور موثر آنها را از بین ببریم)، ​​قابل استفاده مجدد (هرچه استفاده بیشتر باشد، تولید، تخریب و فرآیندهای بازیابی کمتری لازم خواهد بود) و در نهایت، قابل تعمیر باشد. به اصطلاح سه روپیه. نه تنها این، بلکه کارایی نیز به معنای ایمنی و بهداشت است و در صنایع غذایی (و همچنین داروها و لوازم آرایشی) اینها ارزش های محوری هستند.—یک سیستم بسته بندی پلاستیکی که هیچ گونه ذرات ردی از خود به جا نمی گذارد و به راحتی خراب نمی شود و نمی شکند. به علاوه، می توان آن را تمیز و ضد عفونی کرد!

این یک مدل واضح برای اقتصاد دایره‌ای است که در آن، در مقایسه با مقوای یکبار مصرف، فرآیندهای تمیز کردن، ضدعفونی‌سازی و بازیافت مناسب را در نظر بگیرید (این لایه‌های پلاستیکی می‌توانند بیش از بیست مورد در طول عمر مفید متوسط ​​داشته باشند. در طول هفت سال)، ما در واقع استفاده از پلاستیک را برای سیاره کاهش می دهیم و در عین حال کارایی این ماده را بهینه می کنیم. در واقع، انتشار کربن این نوع بسته بندی قابل استفاده مجدد می تواند 50.96 درصد کمتر از مقوا، مصرف آب 78.8 درصد کمتر و انتشار SO2 (پتانسیل اسیدی شدن) 52.9 درصد کمتر در طول لایه لایه باشد.' زندگی مفید.

یکی دیگر از عوامل پایدار، مدل عملیاتی است. اگر محصولی قابل استفاده مجدد باشد، آیا کاربران واقعاً نیاز به داشتن آن دارند؟ این بدان معنی است که به کسب و کار خود (و هر کسب و کار در این بخش) منطقه ای برای جمع آوری، تمیز کردن و راه اندازی مجدد این مواد در هر چرخش اضافه می شود. بنابراین،'بگذار پینه دوز تا آخرش بچسبد'. اگر هرکس کاری را که به بهترین شکل انجام می دهد انجام دهد، زنجیره به اندازه هر یک از حلقه های آن قوی خواهد بود. برون سپاری کلیدی است و به طور فزاینده ای در صنعتی مانند این گسترش می یابد.

ما #ترمیم_نسل هستیم، برای نقل شعار امسال'روز جهانی محیط زیست سازمان ملل متحد است و به همین دلیل مسئولیت و تعهد ما این است که زندگی، اوقات فراغت و به ویژه کسب و کارمان را به شیوه ای کارآمدتر و پایدارتر مدیریت کنیم. زمان آلودگی و پشت سر گذاشتن کوه های زباله های غیرقابل کنترل و تخریب ناپذیر به پایان رسیده است. زمان بازیافت، استفاده مجدد و تعمیر فرا رسیده است. این برای همه چیز صدق می کند. و در هر قدمی که برمی داریم باید مسئولیت پذیر و آگاه باشیم. آینده ما و فرزندانمان به آن بستگی دارد.